301 levensjaren aan 1 tafel in WZC De Mick

Op de foto van links naar rechts: Irene Van Mele, Maria Verhelst, Maria Gommers

Het moet zijn dat het goed leven is in WZC De Mick! Getuige daarvan zijn de 3 eeuwelingen die permanent verblijven in het zorgcentrum, te midden van het groen. Eerder kon u hier het verhaal van Maria Verhelst (100) al lezen (blijft beschikbaar op deze website), deze week krijgt u het verhaal van Irene Van Mele (101) en Maria Gomers (100).

Irene Van Mele ziet het levenslicht op 30 september 1920 in de Kloosterstraat in Antwerpen. Datzelfde jaar behaalt haar vader, Alfons Van Mele, een zilveren medaille turnen op de Olympische Spelen in Antwerpen.

In 1921 verhuist het jonge gezin naar de Vlaamse kaai. De kleuterschool is aan Irene niet besteed, ze gaat meteen naar het eerste leerjaar waar ze na haar eerste schooldag thuiskomt met de boodschap dat ze later schooljuffrouw wil worden.

Als Irene 8 jaar is, verhuist het gezin naar de Bosschaertstraat waar haar ouders een tabakswinkel beginnen. Ondertussen is ook haar zusje, Martha, die 6 jaar jonger is, geboren. De kinderen hebben een mooie jeugd en krijgen een vrijzinnige opvoeding.

Vanaf het derde leerjaar tot aan de 4de graad gaat Irene naar school in de Speerstraat op het Kiel. Vastberaden als ze is, wil ze nog steeds onderwijzeres worden, dus doet ze mee aan het ingangsexamen aan de Normaalschool, ze slaagt met glans! In 1939 behaalt ze haar diploma onderwijzeres en kan meteen aan de slag in de jongensschool aan den Tir. Het zijn echter woelige tijden en op 10 mei 1940 breekt WO II uit waardoor ze haar werk verliest. Ondanks alles zit ze niet stil… de jaren die volgen, helpt ze thuis in de winkel, heeft ze een baantje op het stadhuis en de laatste 2 jaar van de oorlog werkt ze voor de corporatie in Brussel. Op het einde van de oorlog trouwt ze met Emiel (Mil) Stockmans en het koppel gaat boven de tabakswinkel wonen. Ondertussen behaalt Irene ook nog haar diploma leerkracht lichamelijke opvoeding – ze is niet voor niets de dochter van een turnkampioen! Na de bevrijding kan ze met dat diploma dan ook meteen aan de slag als leerkracht lichamelijke opvoeding.

Irene en haar man houden van kunst en cultuur én van reizen, samen reizen ze dan ook de hele wereld rond. Ze hebben geen kinderen maar het dochtertje van haar zus, Stella, ligt hen erg nauw aan het hart. De kleine Stella logeert dan ook vaak bij hen en ze nemen haar geregeld mee op een van hun vele reizen en laten haar kennis maken met kunst en cultuur.

Tot aan het einde van haar carrière staat Irene voor de klas en de laatste jaren sluit ze af in de Normaalschool waar ze destijds zelf studeerde.

Op 27 mei 2014 vierden Irene en Mil dat ze 70 jaar getrouwd waren! Helaas overleed Mil in 2015 en kort daarna verhuisde Irene naar Woon- zorgcentrum De Mick. In De Mick is zij een voorbeeld van doorzettingsvermogen en optimisme voor zowel personeel als medebewoners, zo turnt ze nog wekelijks aan de gelijke leggers.

Irene, een honderdeneenjarige met haast geen grijze haren – jong van geest met een open blik op het leven! Haar levensmotto: “je moet de dingen altijd van 2 kanten bekijken!”

Maria Gommers werd geboren op 16 juli 1921 te Koningshooikt. Ze groeide er op samen met haar zus en 3 broers op de boerderij. Ze was de tweede oudste. Al van jongs af aan werkte ze hard en zorgde ze mee voor haar moeder, haar broers en zus en de dieren.

Ze leerde haar man Juul kennen en werkten samen op de boerderij waar ze gewassen teelden en koeien hielden. Een harde stiel maar ze heeft dit altijd graag gedaan, al zou ze er nu nooit meer aan beginnen. In die tijd werden de koeien nog handmatig gemolken en was het elke dag, ook in het weekend hard werken. Het water moest ze telkens uit een put gaan halen tientallen meters verder. Ze deed dit vol overgave voor de zorg van haar gezin en de dieren.

Ze houdt van dansen. Af en toe probeerde ze haar man te overhalen om mee te doen maar ze benoemt hem zelf eerder als een stijve hark. In tegenstelling tot Maria die graag naar de schuur kroop om zich daar aan een trapeze op te trekken. Ze kookt ook graag. Ze zorgde vroeger dagelijks voor een 3 gangen-maaltijd. Met de kermis was er een grote feestmaaltijd waar ze een overvloed maakte aan eten, ook al lustte ze er zelf niet zoveel van. Iedereen at zijn buik goed vol.

Ze kregen samen 2 zonen, Mario en August. Beiden zijn gelukkig getrouwd maar kleinkinderen heeft ze niet. Ze benoemt graag de liefde. Het is door zoveel liefde te geven, dat ze deze leeftijd heeft behaald. Want wie liefde geeft, zal ook liefde krijgen. Goed met elkaar kunnen praten en zorgen voor elkaar is heel belangrijk.

Ze heeft al veel meegemaakt. Zo overleefde ze een auto-ongeluk en kreeg ze enkele ernstige ontstekingen. Telkens vond ze de kracht om weer verder te gaan voor de zorg van haar gezin. Op 88 jarige leeftijd stierf haar man aan een hartstilstand. Ze heeft hem altijd zeer graag gezien en is erg dankbaar voor de 2 zonen die ze met hem gekregen heeft. Zelf heeft ze tot haar 67 jaar gewerkt op de boerderij. Nadat haar man gestorven was, woonde ze nog zo’n 5 jaar samen met haar jongste zoon. Toen ze in 2019 werd opgenomen met een bronchitis in het ziekenhuis, was ze erg verzwakt. Nadien werd beslist om haar verder te laten verblijven binnen woonzorgcentrum De Mick.

Maria is een zeer warme dame die zeer graag de medemens liefheeft. Ze strooit met complimenten en houdt van een babbeltje. Ze komt er graag goed voor en laat zich graag mooi maken.


Deel dit bericht op social media! Share on Facebook
Facebook
Tweet about this on Twitter
Twitter
Share on LinkedIn
Linkedin

Comments are closed.